Regionieuws tennis - West-Vlaanderen - Tennis en Padel Vlaanderen
Regionieuws West-Vlaanderen
Rolstoeltennisster Luna Gryp (16) droomt van een enkeltitel op een Junior Grand Slam
“Nummer één Vitoria Miranda kloppen staat dit jaar nog op mijn verlanglijstje”
Met haar dubbeltitel bij de junioren op de Australian Open kwam Luna Gryp begin dit jaar in de nationale spotlights. De West-Vlaamse, die in 2026 nog een jaar bij de junioren mag spelen, probeert een goed evenwicht te vinden tussen haar studies en haar rolstoeltennisdroom. “Het zijn soms pittige weken, maar ik heb het harde werken er voor over”, zegt ze.
Tennissen en dansen waren in de prille jeugdjaren de sportieve hobby’s van de Zedelgemse Luna Gryp. “Al snel viel mijn keuze volledig op tennis”, aldus Gryp. “Ik vond de sport meteen leuk. Ik tenniste ook als valide sporter. Toen ik in 2018 mijn heup brak – ik werd geboren met een aandoening die de botten kwetsbaar maakt – was dat de aanleiding om definitief naar rolstoeltennis over te stappen.”
Toen ze net met rolstoeltennis begon kreeg Gryp de eerste lessen van Ivan Kindt. “Hij leerde me de basistechnieken”, aldus Gryp. “Eens ik de technieken beet had en mijn niveau steeg, werd Vincent Denoo mijn vaste coach. We werken nu bijna zeven jaar samen. Elke maandag train ik met hem in Oostende. Daarnaast zijn er wekelijks nog twee vaste trainingsmomenten: op woensdag op De Koddaert in Torhout en op zaterdag samen met Alexander Lantermann (onze andere topjunior die de Australian Open speelde) bij coach Christophe Verhaeghe in Knokke. Drie keer trainen per week is eigenlijk te weinig. Ik oefen merkelijk minder dan mijn concurrenten. Op internationaal niveau zijn er enkele meisjes die zich voor honderd procent op rolstoeltennis focussen.”
Gryp begon aanvankelijk met Kids Tour-tornooien in de eigen regio en speelde in 2021 in Knokke haar eerste tornooi om de ITF Junior Series. Bij de junioren kende ze in 2024 een topjaar. Ze steeg naar de tweede plaats op de wereldrangschikking. “In 2022 stond op de US Open voor het eerst een Junior Grand Slam rolstoeltennis op de affiche”, aldus Gryp. “Ik kreeg toen al de uitnodiging om deel te nemen, maar we vonden dat de tijd nog niet rijp was. Ik was nog veel te jong. In 2023 en 2024 speelde ik wel de US Open en begin dit jaar kwam daar dus voor het eerst de Australian Open bij. Een Grand Slam meemaken is vanzelfsprekend fantastisch. Je bent direct in de sfeer van het hele gebeuren.”
Samen met de Braziliaanse Vitoria Miranda, nummer één van de wereld bij de junioren, schreef Gryp de Australian Open in het dubbelspel op haar naam. “De aandacht die ik toen kreeg was wel een beetje zot”, lacht ze. “Dat was ik helemaal niet gewend. Ik kreeg enorm veel leuke reacties. Zeker in mijn dorp was iedereen dolenthousiast.”
Als nummer twee van de wereld is het voor Gryp nu ook de bedoeling om een Grand Slam in het enkelspel te winnen. Voorlopig is het diezelfde Miranda die haar van die droom houdt. “Ze is een jaar ouder en krachtiger”, vertelt Gryp. “Eén keer kon ik van haar winnen: begin 2023 in het Franse Tarbes. In Australië speelde ik ook twee voorbereidingstornooien op de Australian Open en telkens botste ik op Vitoria. Pas op, ik werd helemaal niet weggespeeld. Het waren telkens goede wedstrijden. Ik heb het gevoel dat ze te kloppen is en het is mijn doel om dit jaar toch één keer van haar te winnen. Volgend jaar mag Miranda niet meer bij de junioren spelen, terwijl ik nog een jaar voor de boeg heb. Dan stijgen de kansen op winst op een Grand Slam zeker, hoewel je altijd rekening moet houden met speelsters die er op het circuit bijkomen.”
Gryp, die vorig jaar Belgisch kampioene werd door in Veurne in finale Els Verhoeven te kloppen, speelt intussen ook geregeld een ITF-tornooi bij de volwassenen. Bij de senioren staat ze reeds 93ste op de wereldranglijst. “Dit jaar wil ik de tornooien combineren”, zegt Gryp. “Bij de junioren moet ik aantreden om mijn ranking te behouden en de Grand Slams te spelen. Bij de volwassenen kan ik ervaring opdoen en mijn spelniveau opkrikken. Net voor de Australian Open mocht ik in Melbourne aan een tornooi om de Super Series deelnemen. Ik kreeg meteen de Nederlandse Lizzy De Greef, nummer negen van de wereld, voorgeschoteld. Ik volg haar al langer en kijk wel naar haar op. Het deed deugd om een game van haar af te snoepen (lacht).”
De US Open en de Australian Open mocht ze al beleven, binnenkort mag Gryp ook haar opwachting op Roland Garros maken. Is de overstap van hardcourt naar gravel voor een rolstoeltennisser moeilijk ? “Ach, elke ondergrond heeft voor- en nadelen”, aldus Gryp. “Voor mij persoonlijk zijn het wat gemengde gevoelens. Ik ben niet groot en daarom is het voor mij niet handig dat de bal op hardcourt hoog opstuit. Aan de andere kant: op gravel is het rijden veel lastiger. Dus zuiver qua tennis speel ik liever op gravel, maar voor het rijden verkies ik hardcourt (lacht).”
Om verder door te groeien op de internationale ladder wil Gryp nog krachtiger worden. “En ook de combinatie tussen het slaan en het rijden kan nog altijd beter”, zegt ze. “In een rolstoel kan je niet zo maar een stapje opzij zetten als je te dicht of te ver van de bal staat.”
Gryp heeft een pak talent en op langere termijn zou ze uiteraard dolgraag op de Grand Slams voor volwassenen en op de Paralympische Spelen staan. “Natuurlijk zijn dat dromen”, vertelt ze. “Je moet er echter enorm veel tijd in steken en ik kan nog niet inschatten of dat haalbaar is. In Brugge zit ik momenteel in het vijfde jaar Biotechnologische en Chemische Wetenschappen. Ik heb geen topsportstatuut en telkens ik in het buitenland ben is het hard werken om alles in te halen. Dat zijn soms echt wel pittige weken. Een diploma halen vind ik ook zeer belangrijk, dus er zullen ooit keuzes moeten gemaakt worden. Rolstoeltennis is momenteel een dure hobby."
Met haar dubbeltitel bij de junioren op de Australian Open kwam Luna Gryp begin dit jaar in de nationale spotlights. De West-Vlaamse, die in 2026 nog een jaar bij de junioren mag spelen, probeert een goed evenwicht te vinden tussen haar studies en haar rolstoeltennisdroom. “Het zijn soms pittige weken, maar ik heb het harde werken er voor over”, zegt ze.
Tennissen en dansen waren in de prille jeugdjaren de sportieve hobby’s van de Zedelgemse Luna Gryp. “Al snel viel mijn keuze volledig op tennis”, aldus Gryp. “Ik vond de sport meteen leuk. Ik tenniste ook als valide sporter. Toen ik in 2018 mijn heup brak – ik werd geboren met een aandoening die de botten kwetsbaar maakt – was dat de aanleiding om definitief naar rolstoeltennis over te stappen.”
Toen ze net met rolstoeltennis begon kreeg Gryp de eerste lessen van Ivan Kindt. “Hij leerde me de basistechnieken”, aldus Gryp. “Eens ik de technieken beet had en mijn niveau steeg, werd Vincent Denoo mijn vaste coach. We werken nu bijna zeven jaar samen. Elke maandag train ik met hem in Oostende. Daarnaast zijn er wekelijks nog twee vaste trainingsmomenten: op woensdag op De Koddaert in Torhout en op zaterdag samen met Alexander Lantermann (onze andere topjunior die de Australian Open speelde) bij coach Christophe Verhaeghe in Knokke. Drie keer trainen per week is eigenlijk te weinig. Ik oefen merkelijk minder dan mijn concurrenten. Op internationaal niveau zijn er enkele meisjes die zich voor honderd procent op rolstoeltennis focussen.”
Gryp begon aanvankelijk met Kids Tour-tornooien in de eigen regio en speelde in 2021 in Knokke haar eerste tornooi om de ITF Junior Series. Bij de junioren kende ze in 2024 een topjaar. Ze steeg naar de tweede plaats op de wereldrangschikking. “In 2022 stond op de US Open voor het eerst een Junior Grand Slam rolstoeltennis op de affiche”, aldus Gryp. “Ik kreeg toen al de uitnodiging om deel te nemen, maar we vonden dat de tijd nog niet rijp was. Ik was nog veel te jong. In 2023 en 2024 speelde ik wel de US Open en begin dit jaar kwam daar dus voor het eerst de Australian Open bij. Een Grand Slam meemaken is vanzelfsprekend fantastisch. Je bent direct in de sfeer van het hele gebeuren.”
Samen met de Braziliaanse Vitoria Miranda, nummer één van de wereld bij de junioren, schreef Gryp de Australian Open in het dubbelspel op haar naam. “De aandacht die ik toen kreeg was wel een beetje zot”, lacht ze. “Dat was ik helemaal niet gewend. Ik kreeg enorm veel leuke reacties. Zeker in mijn dorp was iedereen dolenthousiast.”
Als nummer twee van de wereld is het voor Gryp nu ook de bedoeling om een Grand Slam in het enkelspel te winnen. Voorlopig is het diezelfde Miranda die haar van die droom houdt. “Ze is een jaar ouder en krachtiger”, vertelt Gryp. “Eén keer kon ik van haar winnen: begin 2023 in het Franse Tarbes. In Australië speelde ik ook twee voorbereidingstornooien op de Australian Open en telkens botste ik op Vitoria. Pas op, ik werd helemaal niet weggespeeld. Het waren telkens goede wedstrijden. Ik heb het gevoel dat ze te kloppen is en het is mijn doel om dit jaar toch één keer van haar te winnen. Volgend jaar mag Miranda niet meer bij de junioren spelen, terwijl ik nog een jaar voor de boeg heb. Dan stijgen de kansen op winst op een Grand Slam zeker, hoewel je altijd rekening moet houden met speelsters die er op het circuit bijkomen.”
Gryp, die vorig jaar Belgisch kampioene werd door in Veurne in finale Els Verhoeven te kloppen, speelt intussen ook geregeld een ITF-tornooi bij de volwassenen. Bij de senioren staat ze reeds 93ste op de wereldranglijst. “Dit jaar wil ik de tornooien combineren”, zegt Gryp. “Bij de junioren moet ik aantreden om mijn ranking te behouden en de Grand Slams te spelen. Bij de volwassenen kan ik ervaring opdoen en mijn spelniveau opkrikken. Net voor de Australian Open mocht ik in Melbourne aan een tornooi om de Super Series deelnemen. Ik kreeg meteen de Nederlandse Lizzy De Greef, nummer negen van de wereld, voorgeschoteld. Ik volg haar al langer en kijk wel naar haar op. Het deed deugd om een game van haar af te snoepen (lacht).”
De US Open en de Australian Open mocht ze al beleven, binnenkort mag Gryp ook haar opwachting op Roland Garros maken. Is de overstap van hardcourt naar gravel voor een rolstoeltennisser moeilijk ? “Ach, elke ondergrond heeft voor- en nadelen”, aldus Gryp. “Voor mij persoonlijk zijn het wat gemengde gevoelens. Ik ben niet groot en daarom is het voor mij niet handig dat de bal op hardcourt hoog opstuit. Aan de andere kant: op gravel is het rijden veel lastiger. Dus zuiver qua tennis speel ik liever op gravel, maar voor het rijden verkies ik hardcourt (lacht).”
Om verder door te groeien op de internationale ladder wil Gryp nog krachtiger worden. “En ook de combinatie tussen het slaan en het rijden kan nog altijd beter”, zegt ze. “In een rolstoel kan je niet zo maar een stapje opzij zetten als je te dicht of te ver van de bal staat.”
Gryp heeft een pak talent en op langere termijn zou ze uiteraard dolgraag op de Grand Slams voor volwassenen en op de Paralympische Spelen staan. “Natuurlijk zijn dat dromen”, vertelt ze. “Je moet er echter enorm veel tijd in steken en ik kan nog niet inschatten of dat haalbaar is. In Brugge zit ik momenteel in het vijfde jaar Biotechnologische en Chemische Wetenschappen. Ik heb geen topsportstatuut en telkens ik in het buitenland ben is het hard werken om alles in te halen. Dat zijn soms echt wel pittige weken. Een diploma halen vind ik ook zeer belangrijk, dus er zullen ooit keuzes moeten gemaakt worden. Rolstoeltennis is momenteel een dure hobby."